Ta Nea interview

Monday, July 26th, 2010 No Comments
Categorized Under:

In July 2010, the Greek national newspaper, Ta Nea, interviewed James and Neil about their experiences of moving to live and work in Symi. Below is the original article with a translation into English beneath.

 In Greeek | In Engish


Λονδίνο – Σύμη χωρίς επιστροφή

Της Μαίρης Αδαμοπούλου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Εγκατέλειψαν Αγγλία και την καριέρα τους για να εγκατασταθούν στην ακριτική Σύμη. Παρά την οικονομική κρίση, ούτε ο συγγραφέας Τζέιμς ούτε ο φωτογράφος Νιλ σκέφτηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Αντιθέτως, ετοιμάζουν μια ταινία α λα «Μamma Μia!» για να τονώσουν την τουριστική κίνηση του νησιού

Σεπτέμβριος του 2002. Δυο Βρετανοί φτάνουν από το Μπράιτον στην ακριτική Σύμη. Οι ντόπιοι δεν δίνουν και πολλή σημασία. Αλλοι δυο τουρίστες που κάνουν καθυστερημένα τις διακοπές του. Δεν ήξεραν όμως πως δεν είχαν εισιτήριο επιστροφής. Χρειάστηκε να περάσουν μερικές εβδομάδες για να συνειδητοποιήσουν πως οι δυο ξένοι ήρθαν για να μείνουν.

Οκτώ χρόνια μετά ο Τζέιμς Κόλινς και ο Νιλ Γκόσλινγκ έχουν στεριώσει στη Σύμη. Εχουν στήσει τη δική τους επιχείρηση- φωτογραφείο και γκαλερί- «βιοπορίζονται από τη γραφειοκρατία», μαθαίνουν ελληνικά, χορεύουν στα πανηγύρια, έχουν αποκτήσει βαφτισιμιό, ακούν στο παρατσούκλι «τα παιδιά» (κι ας έχουν περάσει τα 40) και ετοιμάζουν ταινία στο στυλ του «Μamma Μia!» για να προσελκύσουν τουρίστες στο νησί.

«Πάντα είχαμε στο μυαλό μας ότι θα θέλαμε να ζήσουμε στο εξωτερικό και δεν θέλαμε να ξυπνήσουμε μια μέρα και να έχουμε χάσει την ευκαιρία», λέει στα «ΝΕΑ» ο Τζέιμς. «Κανονίσαμε λοιπόν τις υποχρεώσεις μας στην Αγγλία και βγάλαμε εισιτήρια χωρίς επιστροφή για την Αθήνα. Φτάσαμε με ένα σακίδιο ο καθένας και ένα λαπ τοπ. Η Ελλάδα άλλωστε ήταν πάντα η πρώτη μας επιλογή για διακοπές και η Σύμη το αγαπημένο μας νησί», συνεχίζει ο Τζέιμς που έκανε για πρώτη φορά διακοπές στο νησί το 1996.

Γιατί επιλέξατε τη Σύμη;
Εχει κάτι το ελκυστικό, σαν τις Σειρήνες που παράσερναν τους ναυτικούς στα βράχια. Εχω αναρωτηθεί πολλές φορές γιατί συμβαίνει αυτό. Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι και η αρχιτεκτονική. Αυτά τα βρίσκεις και σε άλλα νησιά. Είναι το χωριό, η ιστορία, τα μονοπάτια, το τοπίο, το φως, τόσα πολλά… Εμείς πλέον νιώσαμε πως εδώ τροφοδοτείται η δημιουργικότητά μας. Η Ελλάδα είναι ένας τόπος που εμπνέει τους ανθρώπους εδώ και αιώνες. Να σκεφτείτε πως το πρώτο μου μυθιστόρημα το έγραψα εδώ, το 1996. (σ.σ. έχει εκδώσει δύο βιβλία).

Δεν ήταν δύσκολο να αφήσετε μια καριέρα στην Αγγλία για ένα αβέβαιο μέλλον στην Ελλάδα;

Ηταν μέρος της περιπέτειας. Πού ξέρεις τι θα βρεις στρίβοντας στη γωνία; Οταν φύγαμε η δουλειά μας βρισκόταν στο απόγειό της. Είχαμε μια μικρή θεατρική εταιρεία όπου γράφαμε και ανεβάζαμε μιούζικαλ, ενώ εγώ δούλευα παράλληλα ως φωτογράφος και ο Τζέιμς εργαζόταν σε καμπαρέ και έγραφε και για άλλες θεατρικές ομάδες. Νιώθαμε όμως πως θα καταπιεστούμε δημιουργικά αν συνεχίσουμε τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής, κυνηγώντας το χρήμα. Δεν ήταν λοιπόν και τόσο δύσκολο τελικά να τα αφήσουμε όλα πίσω μας.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη ώρα που ζήσατε στο νησί;

Ηταν το 2008 όταν ο Νιλ έσπασε το πόδι του και πέρασε μια εβδομάδα στο νοσοκομείο της Ρόδου και για τρεις μήνες έπρεπε να μείνει στο σπίτι. Αναγκαστήκαμε να κλείσουμε το μαγαζί και παρά το γεγονός ότι τα νοσήλια καλύφθηκαν από το ΤΕΒΕ στριμωχτήκαμε οικονομικά καθώς έπρεπε να πληρώσουμε και ξενοδοχείο για μια εβδομάδα στη Ρόδο. Οπως δεν ήταν εύκολο να φτάσει κάποιος με 14 καρφιά στο πόδι από τον Γιαλό στο χωριό μέσα από στενά μονοπάτια και πολλά σκαλιά. Ομως έτσι ζήσαμε και ορισμένες από τις καλύτερες στιγμές όταν διαπιστώσαμε πως υπήρχαν πολλοί φίλοι που μας συμπαραστάθηκαν.

Στα οκτώ χρόνια που πέρασαν ο 42χρονος Νιλ και ο 47χρονος Τζέιμς έμαθαν να μαγειρεύουν ελληνικές λιχουδιές- με τον Νιλ να διεκδικεί τον τίτλο του σεφ. Να λατρεύουν τα πανηγύρια- ο Νιλ χορεύει, ο Τζέιμς παρακολουθεί. Να ακούνε Μάνο Χατζιδάκι. Να τα βγάζουν πέρα με τη γραφειοκρατία- τα έχουν αναθέσει όλα σε έναν καλό λογιστή. Και όταν δεν τα βγάζουν πέρα; «Προσποιούμαστε πως δεν καταλαβαίνουμε τίποτα. Αλλωστε εμείς από μια μεριά “χρωστάμε” στη γραφειοκρατία, διότι απαιτεί πολλά χαρτιά και μικρές φωτογραφίες, κι έτσι έχουμε δουλειά».

Οσο για τα ελληνικά; «Καταλαβαίνουμε περισσότερα από όσα μπορούμε να πούμε και διαβάζουμε περισσότερα από όσα μπορούμε να γράψουμε», εξηγούν. Οχι χωρίς εκπλήξεις… «Τον πρώτο χρόνο έμαθα τη φράση “Καλό μήνα” και την είπα και στον Νιλ. Μπαίνουμε στο σούπερ μάρκετ, γεμάτο γιαγιάδες. Ο Νιλ χαρούμενος άρχισε να λέει την καινούργια φράση που είχε μάθει σε όλους. Μόνο που έλεγε “Καλό μ..νί. Ξαφνικά έπεσε νεκρική σιωπή. Ψιθύρισα στον Νιλ τι είχε πει κι εκείνος έβαλε το χέρι στο στόμα και κοκκίνισε. Οι γιαγιάδες άρχισαν να γελάνε και να τον χτυπάνε φιλικά στην πλάτη και συνέχισαν τα ψώνια».

Πρόβλημα δεν αντιμετώπισαν όμως ούτε ως γκέι ζευγάρι. «Ισως επειδή η Σύμη είναι και προορισμός διακοπών για πολλά γκέι ζευγάρια. Πάντως ποτέ δεν διαπιστώσαμε ομοφοβικά σημάδια. Αν και πολλοί γνωρίζουν πως είμαστε ζευγάρι, κάποιοι θα έχουν μπερδευτεί καθώς στην αρχή του χρόνου ο Νιλ απέκτησε εγγόνι και η κόρη του ήρθε να μείνει μαζί μας», λέει ο Τζέιμς. Το ενδεχόμενο του γάμου πάντως δεδομένου πως η Τήλος είναι κοντά δεν φαίνεται να τους απασχολεί. «Δεν σκοπεύουμε να παντρευτούμε αν και έχουμε πάρει την ευλογία ενός σαμάνα στο Περού…».

Μήπως τώρα λόγω της οικονομικής κρίσης είναι η στιγμή να φύγετε;

Τώρα είναι η ώρα να βάλουμε τα κεφάλια μέσα και να δουλέψουμε. Το ξέραμε όταν ήρθαμε εδώ πως θα έρχονταν δύσκολες μέρες. Είμαστε όμως τυχεροί. Το μαγαζί μας εξυπηρετεί την τοπική κοινωνία όλο τον χρόνο κι έτσι δεν βασιζόμαστε μόνο στην καλοκαιρινή περίοδο. Δεν έχουμε οικογένεια να συντηρήσουμε ούτε δάνεια να πληρώσουμε. Είμαστε τυχεροί δε και για έναν άλλο λόγο ακόμη. Ναι, θα μπορούσαμε να πάμε κάπου αλλού αν το θέλαμε ή αν έπρεπε, ενώ πολλοί φίλοι μας εδώ δεν μπορούν. Τυχεροί ή όχι ξέρουμε πως πρέπει να σφίξουμε το ζωνάρι και να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.

English translation by Lyn:

LONDON – SYMI     one-way ticket

They left England and a career to settle in remote Symi. In spite of the economic crisis neither writer James  nor photographer Neil has thought of leaving Symi. On the contrary, they are preparing a movie in the style of ‘Mamma Mia!’ in order to strengthen the island’s tourist industry.

September 2002. Two Britons arrive in faraway Symi from Brighton. The locals don’t pay much attention. Just two more holidaymakers delaying their return home. It took a few weeks for them to realise that these two foreigners had come to stay.

Eight years down the line James Collins and Neil Gosling are securely fixed in Symi. They have set up their own business, a combination of photography and running a gallery, they are learning Greek, they dance at festivals; they have acquired a godchild, they answer to the nickname ‘the boys’ and they are writing a film in the style of Mamma Mia, in order to attract tourists to the island.

“We always wanted to live abroad and didn’t want to wake up one morning to find we had missed the chance,” James tells Ta Nea (a national newspaper in Greece). “We organised our finances, paid off our debts in the UK and got one-way tickets to Athens, arriving with just one bag each and a laptop. In any case Greece had always been our first choice for holidays and Symi our favourite island,” continues James, who first came to the island in 1996.

WHY SYMI?
It has some kind of magnetism, something like the Sirens who lured sailors onto the rocks. I have often wondered why. It isn’t only the people and the architecture. You find those on other islands. It’s the village, the history, the footpaths, the landscape, the light, so many things. We simply felt that our sense of creativity would be nourished here. Greece is a country which has inspired people for centuries. It is no coincidence that I wrote my first novel here in 1996.  (James has published a few books.)

WASN’T IT DIFFICULT TO LEAVE A CAREER IN THE UK FOR AN UNCERTAIN FUTURE IN GREECE?
That was all part of the adventure. Who knows what’s around the corner. When we left our business it was just beginning to take off. We had a small theatre company where we wrote and staged musicals, while I also worked as a photographer and James in cabaret writing for other theatre groups. We felt our creativity would get stifled if we continued that particular style of life, chasing money. It wasn’t that difficult to leave behind.

WHAT WAS THE MOST DIFFICULT MOMENT YOU HAVE EXPERIENCED ON THIS ISLAND?
In 2008 when Neil broke his leg, spent one week in hospital in Rhodes and had to stay home for three months. We closed the shop and even though the expenses were covered by TEBE (health insurance), we were financially pushed because we had to pay the hotel bill in Rhodes. It wasn’t easy to get from Yialos to Horio through little narrow streets and up many steps. But that’s how we lived some of the best moments and discovered how many good supportive friends we had.

In the eight years that have passed, 42 year-old Neil and 47 year-old James have learned how to cook Greek delicacies, with Neil claiming the title of ‘chef’. They love all the fiestas – Neil dances,  James observes.  They like listening to Hatzidakis. They have learned to handle Greek bureaucracy – they have given it to a good accountant and when they can’t work something out, they pretend they don’t understand. “Besides, on one hand, we owe something to bureaucracy because it calls for a lot of paperwork and little photographs, and this provides us with work.

As for the language…we understand more than we can speak and read more than we can write. Not without surprises. The first year I learned the phrase ‘Kalo mina’ (a typical greeting on the first of every month, meaning good month) and I said it to Neil. On entering a supermarket, which was full of old ladies, Neil began to greet everyone in jolly fashion except that he was saying ‘Kalo m…’ (good something rude). Suddenly there was a deathly silence. I whispered to Neil what he had actually said and he put his hand to his mouth and blushed deeply. The old ladies began to laugh and pat him on the back then continued their shopping.

They have not even confronted any problems about being gay, perhaps because Symi is a holiday destination for many gay couples. “We have never encountered any homophobic behaviour and although many people know us as a gay couple, some people must have been confused when, at the beginning of this year, not only did Neil become a grandfather but his daughter came to live with us too,” says James. The likelihood of marriage, given the proximity of Tilos, doesn’t seem to occupy their thoughts. “We have no plans to get married even though we have been blessed by a shaman in Peru……”

IS IT PERHAPS TIME TO MOVE ON BECAUSE OF THE ECONOMIC CRISIS?
Now it is time to get our heads down and work. We knew when we came here that there would be some difficult times. We are, however, very fortunate. Our shop serves the community all year round and thus we are not dependent only on the summer period. We have no family to support and no loans to pay off. We are lucky for yet another reason. Yes, we could go elsewhere if we wanted to, whereas many of our friends do not have this choice. Lucky or not, we know we have to tighten our belts and do the best we can.

“Gay marriages could benefit the economy of Greece, especially the islands,” say writer James Collins and photographer Neil Gosling.

[If you need English to Greek or Greek to English translation, you can contact Lyn via Symi Dream. Email: mail (@) symidream.com]

And then came more:

Κάντο όπως η Σκόπελος
«ΟΙ ΓΚΕΪΓΑΜΟΙ θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για την οικονομία της Ελλάδας και ειδικά για τα νησιά», υποστηρίζουν ο συγγραφέας Τζέιμς Κόλινς και ο φωτογράφος Νιλ Γκόσλινγκ. Και γι΄ αυτό έχουν στα σκαριά το «Greek Ιsland» (προσωρινός τίτλος), μια ταινία με βασικό θέμα ένα γκέι γάμο. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο φανταστικό νησί Κάλαδος, που μοιάζει με τη Σύμη. Είναι μικρό και οι κάτοικοί του είναι περήφανοι για τις παραδόσεις τους. Πρωταγωνιστής είναι ένας νέος που έχει γεννηθεί στο νησί, αλλά σε ηλικία 16 ετών μετακόμισε με τη μητέρα του στη Νέα Υόρκη. Αποφασίζει να επιστρέψει για τον γάμο του, γεγονός που κάνει τους ντόπιους πολύ χαρούμενους μέχρι να ανακαλύψουν πως η νύφη είναι γένους αρσενικού.

«Έψαχνα μια ιδέα για μια ρομαντική κωμωδία στα ελληνικά νησιά, όταν προέκυψε το θέμα του γκέι γάμου στην Τήλο», λέει για την πηγή της έμπνευσής του ο Τζέιμς και αποκαλύπτει πως κάποιο μεγάλο όνομα που αγαπά τα ελληνικά νησιά έχει ήδη ενδιαφερθεί για την ταινία, διότι πιστεύει πως «όποιο είναι το τυχερό νησί που θα γυριστεί θα έχει την ίδια τουριστική έκρηξη που έζησε και η Σκόπελος με το “Μamma Μia!”».

Δεν είναι όμως μόνο ο γκέι γάμος που θα δουν οι ανά τον κόσμο θεατές- διότι η ταινία ως κωμωδία έχει happy end. Θα περάσει μπροστά από την κάμερα ο δήμαρχος και ο αστυνόμος του νησιού «ευκαιρία για να δείτε τι σημαίνει ελληνική γραφειοκρατία», ένας τύπος που διαρκώς φτύνει, αλλά και μια γιαγιά σε πρωταγωνιστικό ρόλο, που φροντίζει για τη διατήρηση των παραδόσεων ενώ παίζει παράλληλα νιντέντο.

Comments are closed.